Yorgunum

Bu aralar çok yoğunum.Pek pcde vakit geçircek zamanım olmuyor.Dün de bu yüzden hiç birşey yazamadım.Vakit nasıl gelip geçiyor anlayamıyorum...Erkenden yatağıma yatıp uyumak istiyorum.Sanırım ister istemez yorgun düşüyorum.Neyse gelelim bugüne...Bugün dükkana baktım,satış felan yaptım.Akşama doğru kuzenim yanıma onunla oturduk.Sonra da dükkanın sahibi kuzenim ve arkadaşı geldi.Dükkanı kapattık eve gittik.Abimler bizdeydi ve bebişle biraz oynadım.O arada tv'de Adını Feriha Koydum vardı.Biraz ona bakındım sonra da bir nete takılayım dedim.Biraz sonra da yatmayı düşünüyorum.Çok yorucu bir hafta geri baktım ve baya kimyam değişti.İyi geceler günlüğüm :)

İçim Yanıyor :(

Bugün çok üzgünüm :( İçime bir ateş düştü hemde ne ateş...Ben onu unutmak için çabaladım tam unuttum dedim ama unutamadım.Aklıma geldi işte halini hatrını sorayım dedim.Sormaz olaydım !Duyduklarım beni derinden etkiledi demek ki artık arayıp sormamasının nedeni başka biriymiş.Beni üzen şey beni sevgili yerine koymadı.Bende sevgilisi bile olmadığım biriyle görüşmemin anlamsız olduğunu düşünüp özlediğim halde bile görüşmedim.Onu tersledim araya mesafe koydum onu unutmak için.Her defasında sevgilim olsun istemiyorum uzun bir süre seninle alakası yok bak dürüstçe sölüyorum diyip duruyordu.Bende ona biliyorum ki yakında sevgilin olacak ve ben bunu duyacağım demiştim.Ve dediğim oldu...Keşke dediklerim bu kadar erken gerçekleşmeseydi,keşke yanılsaydım.En son görüşmemizde kar yağıyordu yerler baya kar tuttumuştu ve hava buz gibiydi ve ben o halde sırf onu görebilmek için ne kadar yol yürümüştüm.Hiç mi kıymetim,değerim yoktu! İçim yanıyor hemde nasıl...En çokta kendime ağlıyorum,üzülüyorum.Ben neden sevilmiyorum hep başkaları seviliyor! Mutlu olmak benimde hakkım değil mi ya ! :(

Action Bir Gündü :)

Bugün baya tempolu geçti benim için...Yengemle beraber Cevahir alışveriş merkezine gittik.Elbise felan aldı yengem kendine.Bu arada gece de o pislik adam aradı.Gerçekten de pislik,adinin teki ! Ya hani insan değil hayvan hayvan hele o pis pis gülmeleri yok mu adamı çileden çıkarır ! Biliyorum sırf beni sinirlendirmek için yapıyor amacına da ulaşıyor tabi...Nasıl ben bu adama aşık olabilmiştim nasıl ahh nasıl :/ Gerçekten kendimden utanıyorum ! Bu kadar zamanı değmeyecek pislik bir adama adadığım için kendimden nefret ediyorum ! Neyse bu tatsız konuşmadan sonra kendime bir süre gelemedim ama neyse ki sonunda uyudum.

İlginç Site :)

Bugün öğleden sonra kuzenimin aramasıyla dışarı çıktım.Ve dükkanına akşama kadar baktım.Biraz üşüdüm de her ne kadar elektrikli ısıtıcı olsa bile.Birde bugün tesadüfen bir arkadaşlık sitesinde buldum kendimi sırf merakım yüzümden.Çok ilginç bir siteydi ama bizimki duymasın beni keser :)Neyse kuzen geldi ve biraz daha durduk dükkanda...Tabi oje koleksiyonuma bir oje daha kattım bu arada :) ve beraber dükkanı kapatıp eve geldik.Halasının kuzusu iki gün gezmeye gitti geldi ki hastalanmış.Bende hemen abimlere gittim direk zaten bizimkilerde ordaymış.Bebişim öksürüyordu kıyamam :( Beni gördü hemen güller açtı yüzünde.Bende  onu sevdim de sevdim :D Sonra eve çıktım bişeyler atıştırdım.Kuzenim geldi oje sürmeye.Mübarek bende oje satıcıyım gibiyim.O tabi ojelerim nerde biliyor ,seçiyor bir tanesini sürüyor :)Neyse o ojesini sürerken o manyak siteye biraz bakındım felan.Sonra kuzenim ojesini sürdü gitti derken 2 dakika geçmedi  geri geldi.Çünkü ojeleri bozulmuştu tekrar sürdü ve bir daha gelmemek üzere gitti :)Sonra işte bizimkiler geldi eve.Aklıma gelmişken birde facebookuma o adi adamdan mesaj gelmiş diye bakayım dedim ki gelmiş.Yine aynı saçmalıkları sıralımış.Bende ağzının payını verdim bakalım ne cevap gelecek.Bu arada eskilerden bir gerizekalı mesaj atıp duruyor.Üff çok gereksiz insan sokmuşum hayatıma eskiden bunu yeni yeni anlıyorum.Neyse uykum da ufaktan gelmeye başladı.Bugünlük benden bu kadar günlüğüm :)

Baş Ağrısı :/

Evet lanet pazar günü bitti ve pazartesi gününe geldik.Peki ya pazartesi sendromu olanlar sendromu üzerlerinden atabildiler mi? :) Ya benim hiç bir zaman pazartesi sendromum olmadı.Olanları kıskanıyorum gerçekten.Hele son 1 aydır bana hergün cumartesi,pazar.Ama inanın bu durumdan hiç mutlu değilim.Dört duvar arasında kaldım,gezip tozamıyorum.Eee tabi evde oturuyorsun hareket edemiyorsun ve haliyle kilo almak kaçınılmaz gibi...Yani kilo alma korkusu hakim bu aralar bende :/ Şu kış bitse de yaz gelse ahh ahhh...Off başımda geceden beri ağrıyor.Sanki gittikçe daha şiddetlendi...Tabi gece moralimi o kadar çok şey bozdu ki.Ya ne insanlar var insan demeye bin şahit isteyen.Ya sizene benim hayatımdan sizene! Ben sizin hayatınıza karışıyor muyum? Bu gidişle çıldıracağım yani.Ya bir de bana hakaretler,küfürler ediliyor artık onu geçtim.Ben umursamadıkça aileme laf etmeleri beni çileden çıkarıyor!

Canımı Sıkan Şeyler Var...

Sanki herkes sütten çıkmış ak kaşık sadece ben kara kaşığım!Sabır ediyorum ama bende sonunda birgün patlayacağım.Şuan dışarda yağan sağanak yağmur kadar akacak yaşım var gözümde.Öyle herşeye kızgınım ki en çokta kendime...Hele de yaptığım hatalardan dolayı beni dışlayan,beni kınayan insanlara çok ama çok kızgınım!Sanki onlar hiç hatalar yapmadı,sanki onlar kanatları eksik melekler bense kırmızı boynuzları olan şeytanım.Benim şu zamana kadar kimseye bir zararım dokunmadı bundan sonra da dokunacağını sanmıyorum.Artık bana motor,orospu,kaşar vs. demelerinden öyle çok sıkıldım ki...Hani ölseydim de duymasaydım bu lafları diyorsun ama ölmeye de lüzum yok bir iki gereksiz yüzünden! Zamanla alışıyorsun yalnız kabullendiğimden değil hani.Ama ne olursa olsun, ne kadar büyük hatalara düşmüş olsam da bu sözleri,hakaretleri duymayı haketmedim.Oysa ki benim hala içimde herşeyden korkan,temiz,masum küçük bir kız var.Ama onlar bunu görmüyorlar,bilmiyorlar! Neyse günlüğüm benden bugünlük bu kadar... :(

Geçmişe Yolculuk

İki gündür moral olarak gayet iyiydim.Taaa ki evde tek başıma kalana kadar.Yine bir hüzün kapladı içimi.Geçmişe yolculuk yaptım ve acılarım tazelendi yine.Unuttum diyorum herşeyi ama diyorum ya ne aklım razı ne kalbim unutmaya.Artık ruhuma kadar işlemiş bu büyük acı...Ben bu yaşadığım büyük acıdan önce de acılar çekmiştim ama bu kadar büyük değillerdi.20.05.2010 perşembe günü saat 17:00'de sanki kaderim bir anda değişmişti.O gün aklıma geldikçe içim sızlıyor...Oysa artık ne kadar huzurluydum, ne kadar da düzelmiştim.O günden sonra hiç birşey eskisi gibi olmadı zaten.Her gün biraz daha kahroldum...O kadar çok ağladım ki artık gözümden akacak tek bir damla kalmadı.İçim kan ağlarken kahkahalar atarak güldüğüm günler bile oldu.Hatta bir söz söylemiştim " Öyle zamanlar oldu ki,gözyaşlarımı kahkahalarımla susturdum..."O kadar yaşadığım durum vahimdi.O çok korktuğum ölümden bile korkmadığım günler oldu...70,80 yaşına da gelsem bu yaşadığım acıları asla unutmayacağım biliyorum.Ne 20.05.2010'nu ne de 28.12.2011 gününü hiç aklımdan çıkarmayacağım.Ya o hala utanmadan beni arayan pisliği asla affetmeyeceğim...Allah'ın adaletine inanıyorum bana bu yaşattıklarından ötürü cezasını verecek bu dünyada da öteki dünyada...Grup 84 - Azap şarkısını sanırım benim için yazmış.Bir şarkı bu kadar mı beni anlatır ya.Bıkmak bilmeden dinliyorum,dinledikçe de tabi acılarım depreşiyor doğal olarak...